De Vloeibare Tijd Over zin en zinnen

Begrafenis op Marken (Overpeinzing 2)

B

 

Overpeinzing (2)

Begrafenis OP MARKEN

 

 

Ik lig in bed, het is donker om mij heen, op het kleine nachtlampje na, dat een melancholisch licht uitstraalt. Ik denk aan de begrafenis van Co. Ik was ervoor naar Marken gereisd.

De laatste keer dat ik daar was geweest, moet rond 1980 zijn geweest. Toen had hij, als lid van de Raad van Toezicht, de medewerkers van de Stichting die ik leidde meegenomen op de boot van de reddingsbrigade. Die had hijzelf opgericht.

Aan de ene kant was het een veilig idee op een boot te zitten, die door het hoofd  zelf van de reddingsbrigade werd bestuurd, aan de andere kant: wie moest ons redden als ons iets zou overkomen? Gelukkig had ik niet lang de tijd daarover na te denken, want het was feest. En onze organisatie kon de meest problematische jongeren aan, maar zonder af en toe een groots feest hielden we dat niet vol.

Dit alles was Co op zijn lijf geschreven: hard werken, grote verantwoordelijkheden als wethouder en bestuurder en tegelijkertijd een overgave aan het leven en alles wat het te bieden had; een aantrekkelijke, charmante  en jongensachtige, altijd gebruinde, sportieve man, die dol was op water en surfen. Een jongen die nog het Maagdenhuis had bezet.

Met Co gaat er voor mij een tijdperk verloren. De man, die voor vakanties met zijn familie in een camper stapte en wel zag waar hij uitkwam, die niet een plan, maar zijn hart volgde. Een overgave die tot het einde bleef, toen hij gekweld door het geheugenverlies van Alzheimer, aan zijn naasten zei: beslissen júllie maar wat er moet gebeuren!

Nu ligt hij vooraan in de kerk, in een gesloten kist. Ik heb hem 10 jaar niet gezien. De kerkbanken puilen uit de van de mensen die hem hebben gekend. Ik luister naar zijn vrouw en kinderen, kijk naar de foto’s die worden geprojecteerd en luister naar het mannenkoor, waar hij deel van uitmaakte.

Wat me nog het meeste verwondert is dat iemand die voor mij zo vol overgave deel uitmaakte van het leven, er zomaar uitgerukt kan worden. Alsof in mijn gedachten het leven alleen de lente en de zomer omvat, terwijl de herfst en de winter niet bij het leven lijken te horen!

Nu hij daar zo ligt met een bloemenzee om zich heen, denk ik aan mijn korte tocht naar en door Marken, langs het kerkhof waar ooit eenFries klooster Mariëngaardt heeft gestaan. De reis naar dit voormalige eiland heeft iets als de tocht over de dam naar Venetië, waar je ook teruggaat in de tijd. Alleen hier reis je naar wat is overgebleven van het vissersleven.

Toen Co kind was, was de dijk er niet en was Marken nog een eiland. Als je er bent, snap je ook dat, als je daar geboren bent, je nooit meer weg wilt gaan, want het voelt als een veilige en beschutte haven, waar de tijd geen vat op heeft gehad. En over de dijk kan je in heel korte tijd aan alle conventies van deze kleine gemeenschap ontsnappen!

Ik vind het jammer dat hij gecremeerd wordt. Hoezeer had ik gewenst, dat hij op dat idyllische kerkhof zou liggen, voor mij een reden om Marken nog een keer te bezoeken en alleen met hem en mijn eigen gedachten te zijn.

Als de herdenking voorbij is, vormen we een wel honderd meter lange haag in de Kerkstraat. Zodra de gedragen kist is gepasseerd, sluiten we achter in de stoet aan. Ik besluit niet naar de condoleance te gaan, maar direct door te lopen naar de bushalte. Daar bij de halte op de plek waar de bus niet verder kan en alleen maar kan terugrijden, ben ik de enige passagier. De chauffeur doet iets wat ik nog nooit eerder heb meegemaakt: hij biedt me een plastic bekertje koffie aan uit de automaat van zijn wachthuisje, dat daar verlaten aan het einde van de wereld ligt.

 

Deze keer is geen gedicht van mij bijgevoegd, maar een fragment uit een brief van Mozart en muziek van hem over de dood. Als je dat wilt lezen en horen klik dan op de link: Mozart over de dood

 

 

 

 

By admin
De Vloeibare Tijd Over zin en zinnen

Categories

Pagina's

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 5 andere abonnees

Recente reacties

%d bloggers liken dit: