De Vloeibare Tijd Over zin en zinnen

7 Daniël

7

Klik hier voorde samenvatting van het hele verhaal: https://devloeibaretijd.com/synopsis-van-de-vloeibare-tijd/

Casper is als eerste bij me. Buiten adem komt hij het appartement binnen en ploft op de bank. Zijn bril is beslagen en hij haalt een doekje uit zijn tas om de glazen op te poetsen. ‘Bizar, bizar,’ zucht hij. Het lijkt wel alsof we in een horror film zijn terechtgekomen.

Op dat moment gaat de bel. Ik rijd naar de deur en kijk op het schermpje. ‘Ook dat nog,’ mompel ik en druk op de knop om de deur te openen. Het duurt niet lang of Daniël waggelt de kamer binnen, voorgegaan door een walm van alcohol. ‘ Wat een puinhoop buiten,’ roept hij uit. Hij strijkt met zijn hand over de paar krullen, die hem nog op zijn kale hoofd resten en hijst zijn broek op, die door zijn bierbuik constant naar beneden wordt gedrukt.

‘Je past anders goed bij die dronken Engelsen!’ denk ik, maar ik hoor mezelf roepen: ‘Welkom! Lang niet gezien!’

‘Niet zonder reden!’ bijt hij me toe. ‘De kans dat ik in deze situatie terechtkom is één op de zeventien miljard. En uitgerekend dat is míj́ nu weer overkomen.’

Daniël heeft een heilig geloof in mathematica, waarmee hij niet alleen de taal probeert te vatten, maar ook het geheim van goed en kwaad. Hij vergelijkt zich dan ook graag met Galileï en Einstein, die de wiskunde als de taal van het heelal beschouwen. Op school was hij daar zo goed in dat hij, als hij eens een negen voor zijn proefwerk kreeg, naar de leraar ging met de woorden’ U heeft het niet goed nagekeken!’ Dan kreeg hij nog gelijk ook, en alsnog een tien.

Zijn proefschrift had hij aan het universum van de poëzie gewijd en specifiek die van Neruda. De titel luidde: ‘De Hoogte van Machu Pichu ontcijferd’. Daarvoor had hij met de hand – in de tijd dat de computers dit werk nog niet voor de onderzoeker konden doen – alle naamwoorden, bijvoeglijke naamwoorden en constructies in dit Magnum Opus van de dichter geteld. Van de conclusie kan ik me alleen nog herinneren, dat hij een formule had ontworpen, waaruit hij een samenhang destilleerde tussen de liefdesgedichten, de mensenoffers en de sociaal bewogen gedichten. Altijd heb ik getwijfeld of de onnavolgbaarheid van zijn conclusie genialiteit of gewoon onzin was. Maar Daniël voerde ter verdediging aan, wat de wiskundeleraar ons in zijn eerst les had gezegd: ‘Vandaag ga ik jullie wiskunde leren, na een tijdje zullen jullie denken dat jullie het snappen, maar uiteindelijk zullen jullie tot de conclusie komen, dat je er goed mee kunt werken, maar dat je er niets van snapt!’

Daniël wil op een stoel aan de eettafel gaan zitten, maar hij is te beneveld, komt naast de zitting van de stoel terecht, grijpt de tafel beet, zodat de bloemenvaas omvalt en het water langs zijn gezicht druipt.

Meteen schiet Casper te hulp, helpt hem overeind, haalt een handdoek uit de badkamer en gooit hem die toe. Daniël dept zich het hoofd en zucht: ‘Heb je iets te drinken?’

Casper haalt de fles whisky van de schoorsteen en schenkt drie glazen in.

‘Proost!” zegt Daniël terwijl hij het glas in de richting van Casper en mij opheft. ‘Daar zitten we dan, gevangen in het web van Toon … ik geloof er geen barst van dat ze dood zijn … Sinne Man en Sinne Girl … laat me niet lachen … ik ga er verdomme naar toe … nou moet het maar eens duidelijk worden!’ Hij wendt zich tot Casper: ‘Jij gaat toch zeker met me mee?’

‘Maar moet je niet eerst van de drank af ?’ probeer ik nog.

‘Ze hebben daar toch ook wel wat te drinken?’ Hij probeert op te staan, struikelt en komt pardoes op mijn schoot terecht. Met zijn lodderige ogen kijkt hij omhoog. ‘Dat ik nu uitgerekend jou zo om troost kom vragen!’

‘Wil je hem naar huis brengen en een taxi bellen!’ vraag ik Casper. ‘Hij moet eerst thuis zijn roes maar eens uitslapen!’

Twee uur later, vlak nadat ik door de Jordanese in bed ben gelegd, ontvang ik een app waarin Casper meldt dat hij samen met Daniël naar Cambodja gaat en dat Liliane de bezoeken aan mij van hem overneemt. Ik pak het ringcahier om het verhaal te lezen dat ik voor Sylvia over mijn leven heb gemaakt.

Add comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De Vloeibare Tijd Over zin en zinnen

Categories

Pagina’s

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 8 andere abonnees

Recente reacties

%d bloggers liken dit: